گویند به بلا ساقون ترکی دو کمان داردور زان دو یکی کم شد ما را چه زیان داردای در غم بیهوده از بوده و نابودهکاین کیسه زر دارد وان کاسه و خوان دارددر شام اگر میری زینی به کسی بخشدجانت ز حسد این جا رنج خفقان داردجز غمزه چشم شه جز غصه خشم شهوالله که نیندیشد هر زنده که جان دارد + نوشته شده توسط سیامک مختاری در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۲ و ساعت 14:44 |

درباره وبلاگ به دنيا آمدن و زيستنم به هيچ روي اتّفاق مهم و قابل ذكري در پهنه هستي نبوده و نداشته، و به واقع بر اين باورم كه: «هيچم و چيزي كم» و نوعاً به اشتياق آموختن و اگر توفیق و توان اَش را داشته باشم خدمتی خُرد به خلق كه عيال حق هستند، زيستهام. دراين راستا اگر عملكردم نقاط و نكات مثبتي داشته همه لطف خدا و بذل توجه مقربان درگاه الهي بوده،نقاط ضعف نيز جملگی از تهي مايگي اين بنده اند.

1. دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنموندرین کار دل خویش به دریا فکنمموقع عبور از کنار دریاچۀ خشکیده و بی رمق اورمیه ، دردها نازه می شوند و غم و اندوه مضاعف و بیشتر از پیش !شاید در شوریِ نمک نکته ای نهفته باشد ، هم در اشک های ماست و هم در دریا2. استاد بهاءُالدّین خرّمشاهی رباعی ذیل را برای دریاچۀ اورمیه سروده است :چی چَست ام و افتاده ز چشمِ فلک ام خونین شده از غفلت مردم دِلَک ام چون چشمۀ آبروی ایران بودم اینک بنگر که چون کویرِ نمک ام!استاد از من خواست دو بیت فوق را به مدیران اجرائی استان برسانم و بنده، مکتوب ابیات فوق را به مدیرکلّ وقت حوزه و روابط عمومی استانداری دادم و دیگر تمام!3. مفسرین گفته اند : از مصادیقِ "مَوْؤُدَة" درآیاتِ «وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ . بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ» ،(تکویر،8_9)می تواند استعدادهای نهفته ای باشد که شکوفا نمی شوند و زیر خاک می روند . تطبیقا با تَوسّعِ معنائی شاید بتوان گفت:امکانات زیست محیطی هم که با سهل انگاری نابود می شوند مصداق و مثالی از ودایع و امانتهای ارزشمندی می باشند که در قبالشان مسئول هستیم و در خور بازخواست اِتَّقُوا اللّه في عِبادِهِ و بِلادِهِ فإنّكُم مَسؤولُونَ حتّى عنِ البِقاعِ و البَهائمِ3.حافظ گوید:ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنیسود و سرمایه بسوزی و مُحابا نکنیرنج ما را که توان برد به یک گوشه چشمشرط انصاف نباشد که مداوا نکنیدیده ما چو به امید تو دریاست چرابه تفرّج گذری بر لب دریا نکنی + نوشته شده توسط سیامک مختاری در سه شنبه هفدهم مرداد ۱۴۰۲ و ساعت 12:56 |

هر دَم که در حضورِ عزیزی برآوریدریاب کز حیاتِ جهان ، حاصل ، آن دَم استآرام نیست در همه عالَم بهاتّفاقوَر هست در مجاورتِ یارِ مَحرَم استمنزل مادح برجسته اهل بیت و صاحب نوای گرم ملکوتی حاج سید احد خجسته که «آنی»داردبیانِ شوق چه حاجت که سوزِ آتش دل توان شناخت زِ سوزی که در سخن باشد! + نوشته شده توسط سیامک مختاری در شنبه هفتم مرداد ۱۴۰۲ و ساعت 16:58 |

آمدهام که سر نهم ، عشق تو را به سر برمور تو بگوئیَم که نی ،نی شکنم شکر برم آمدهام چو عقل و جان از همه دیدهها نهانتا سوی جان و دیدگان مشعلۀ نظر برماوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم؟اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم؟! + نوشته شده توسط سیامک مختاری در جمعه سی ام تیر ۱۴۰۲ و ساعت 20:24 |

سیری مباد سوختۀ تشنه کام راتا جرعه نوشِ چشمۀ شیرین گوار توستبیچاره دل که غارت عشقش به باد دادای دیده خون ببار که این فتنه کار توستهرگز ز دل امید گل آوردنم نرفتاین شاخ خشک ، زنده به بوی بهار توستصلَّی اللهُ عَلَیکَ یَا اَبَاعَبدِاللهِ + نوشته شده توسط سیامک مختاری در شنبه سی و یکم تیر ۱۴۰۲ و ساعت 21:31 |

دخترِ زنده یاد استاد علی صفائی حائری [ع. ص] می گوید: به مشهد مشرّف شده بودیم و بعضا به بازار و مراکز خرید می رفتیم یک روز پدر گفت: خیلی بازارگردی نکنید ؛ حالا دیگر همه چیز همه جا هست[نقل به مضمون] سعی کنید چند روزی که اینجا هستید خودتان را از امام (ع) پُر کنید !تعبیر زیبائی است مولانا در توصیف رسول گرامی گوید: آنچنان پر گشته از اجلال حق که درو هم ره نیابد آل حقدر فرازی از دفتر دوم نیز گویذ:جز مگر مستی که از حق پر بود گرچه بدهی گنجها او حر بودهر که از دیدار برخوردار شد این جهان در چشم او مردار شدلیک آن صوفی ز مستی دور بود لاجرم در حرص او شبکور بودصد حکایت بشنود مدهوش حرص در نیاید نکتهای در گوش حرصکاش در این ایام بتوانیم از "مَن" های مجازی و پندارین خالی و قدری ظرف وجودیِ خود را از امام پُر کنیم. + نوشته شده توسط سیامک مختاری در شنبه سی و یکم تیر ۱۴۰۲ و ساعت 21:35 |